فأجره على اللّه س 42 ى 40 يعنى پس كسى كه از دشمن بگذرد و بين خود و او اصلاح نمايد بر خدا است كه اجر و پاداش او را عطا فرمايد ) . 11 - امام عليه السلام ( در نكوهش نداشتن و از دست دادن دوست ) فرموده است : 1 - ناتوانترين مردم كسى است كه از دوست يا بى ناتوان باشد ، و ناتوانتر از او كسى است كه از دست بدهد دوستى از ياران را كه بدست آورده ( زيرا دوست يافتن آسانتر است از نگاه‌داشتن او ) . 12 - امام عليه السلام در بارهء كسانى ( عبد الله ابن عمر ابن خطاب و سعد ابن ابى وقاص و سعيد ابن عمرو ابن نفيل و اسامة ابن زيد و محمّد ابن مسلمة و انس ابن مالك و ابو موسى اشعرىّ و اخنف ابن قيس و مانندان ايشان ) كه از جنگيدن به همراهى آن حضرت ( با دشمنان ) كناره گيرى كردند فرموده است : 1 - با حقّ ( امام عليه السّلام ) همراهى ننمودند و باطل ( معاويه ) را كمك نكردند ( اشاره باينكه آنان كه باطل را يارى نمودند بهانه‌اى دارند و آنان كه بى طرفى اختيار نمودند عذرى ندارند ، و يا اشاره است به بيهوده بودن وجود كسانى كه اثرى از حقّ و نشانه‌اى از باطل در آنها نيست ، و يا اشاره به آنست كه ايشان در شقاوت و گمراهى بعمرو ابن عاص و ديگران كه باطل را يارى نمودند نرسيده بودند ) . 13 - امام عليه السلام ( در ترغيب به سپاسگزارى از نعمتهاى خداوند ) فرموده است : 1 - هرگاه نمونه‌هاى